Rıdvan Kaya Elazığ’ın 9 yıldır iktidara 10 milletvekili verilmesine rağmen gereken hizmetleri alamadığını, sahipsizliğinin devam ettiğini belirtti en yakın seçimde bu vekillerin sıfırlanması gerektiğinin altını çizdi. Nurhak Gazetesi’nin yayına başlayışından bugüne geçirdiği evreleri de anlatan Kaya çok zor dönemler geçirdiklerini yılmadan 39. Yaşına ulaştıklarını ifade etti. Gazeteciliğin çok zor bir meslek olduğunu dile getiren Kaya bu işi sürdürmenin bir gönül, bir tutku işi olduğunu vurguladı.

1960 doğumluyum. Elazığ Öğretmen Okulundan mezunum. Nurhak Gazetesinin şu anki sahibiyim. Gazetemiz 1978 Temmuz’unda ilk sayısını çıkardı. Şimdi 38 yaşını doldurmuş durumda. Bizim gazetemiz şahıs gazetesi gibi görünse de Elazığ’ın gazetesi, halkın gazetesi. Bu yüzden gazetemizde okurlarımızın tenkitlerine de takdirlerine de yer veriyoruz.

Öğretmenlik okudunuz hedefinizde öğretenlik vardı… Gazeteciliğe nasıl başladınız?

1978’de öğretmen okulundan mezun oldum ama öğretmen olmak nasibimde yokmuş. O zamanlar Nurhak Gazetesi’nin başında babam vardı ve yaşlandığından dem vurup gazetede birlikte çalışmamızı ve başa geçmemi istiyordu. 1980’de gazeteciliğe başladım. Çıraklıkla başlayan gazeteciliğimde spor yorumculuğu, muhabirlik, köşe yazarlığı derken matbaanın mutfağında iyice yoğruldum. Allah’a şükürler olsun bu 30 yıl içinde yanlış yapmamaya çalıştık.  Ne okurlarımızdan ne meslektaşlarımızdan ne de yakınlarımızdan olumsuz tepki almadık. Demek ki doğru bir şeyler yapıyoruz.

O zamanlar gazete çıkarmak ve gazete yayınlamak çok zor bir işti. Şöyle ki dizgisiydi baskısıydı her şey mekanik. Kurşun eriyor, potaya gidiyor, potadan baskı yapıyor ondan sonra dökülüyor, elemanlar harfleri, satırları tek tek diziyorlar.  Yani çok emekli bir işti. Gazetenin dizgisine sabah 9’da 10’da başlardık gece saat 12’de 1’de dizgi biterdi. Ondan sonra sayfa düzenini yapardık sayfayı makineye atardık tashih çıkardı, tashihe tek tek bakardık. Gece saat 2-3’de gazeteyi basıp o yorgunlukla eve giderdik. Geçmişte bu iş gerçekten çok zordu.

Bugüne bakıyoruz, muhabirlerimiz yazarlarımız yazılarını yazıp internetten gazeteye atıyorlar, gazetede bir sayfa düzeni yapılıyor ondan sonra makineye ve bitiyor. Yani geçmişle arsında dağlar kadar fark var.

Ayrıca o zamanlar malzeme bulamıyorduk. Tüm malzemeler ithal ediliyordu. İtalya’dan, İngiltere’den, Fransa’dan geliyordu. İthal gelince de kısıtlı geliyordu. O yüzden de çok sıkıntıya düşüyorduk. Şimdi ofset tekniği ile gazete hemen basılıp 1 saat içinde okuyucuya ulaşabiliyor.

Bu zorluklara rağmen medyadan kopamayışınızın sebebi ne?

Geçmişte bizde bir söz vardı. Kurşun kokusunu aldıktan sonra o kurşun kokusundan kopamıyorsunuz. Uzaklaşsanız da sanki bir tarafınız yok gibi hissediyorsunuz. Bu bir aşk, tutku meselesi... Biz medya ile bütünleşmişiz.

İlimizde hatırı sayılır bir medya bolluğu var bunu neye bağlıyorsunuz?

Bu biraz da pastadan pay almak isteyenlerin bolluğundan bence… İlimizde gazete sayısı fazla ama bu sayının zirveye ulaştığı dönemler seçim zamanları… Yani seçimin rantından faydalanmak istiyor bazıları. Böyle olunca diğer medya kuruluşları da töhmet altında kalıyor. Tabi ilimizin kültürel birikiminin medyanın bolluğunda payı var ama son zamanlarda bu iş biraz basitleştirildi… Açıkçası biri bir diğer gazeteye seçim gazetesi dese zoruma gidiyor.

Gazete sahibi olarak yazarlarınıza müdahaleniz oluyor mu?

Bizim en büyük özelliğimiz bu zaten… Konu seçerken ilimizin faydası için ne gerekli ise onu yaparız. Gözümüzü daldan budaktan sakınmayız tabi… Diğer zamanlarda yazarlarımızla toplantı yaptığımızda sadece bir şey söylemişimdir. Suç olmamak kaydı ile hangi konuda, kiminle ilgili ne yazarsanız yazın… Tek müdahalem budur. Onun harici müdahalede bulunmadım, bulunmam. O konuda çok müsterihimdir.

12 Eylül’ün en büyük mağdurlarından biri benim. O dönemde hazırlanan anayasanın değişmesi çoktandır gerekiyordu. Şimdiye kadar da kimse bu konuda bir girişimde dahi bulunamamıştı. Sadece şimdiki Başbakanımız Tayyip Erdoğan bu girişimde bulundu. Ben değişecek maddelere ana hatları ile baktığımda 3-5 maddeyi çıkarırsanız evet derim. Bu birkaç maddenin haricindeki maddeler ülkenin lehine olacak değişiklikler olacaktır.

Ama bu oylamada esas yapılması gereken halkın neye oy verdiği hususunda bilgi sahibi olmasıdır. Halkı bir oylamaya gidiyor ama neyin değişeceğini çoğu bilmiyor. Halk biraz öğrenmeye çalışsa belki seyri çok daha farklı olacak bu oylamanın. Ama şu an öyle bir hava hakim ki bu oylamada şahıslar kazanacakmış gibi hareket ediliyor. Başbakanla, muhalefetin alacağı oy oranı belirlenecekmiş havası estirilince de vatandaş araştırmaya pek gerek görmüyor. Yani referandumla ne değişiyor halka bunlar anlatılmıyor. Demokratik açılım gibi bunun da içinde ne var bilmiyoruz. O da öyle kapalı kutu gidiyor.

Halkımız araştırmalı evet diyen de hayır diyen de ondan sonra ne karar vereceğini belirlemeli…

Kamuoyunda estirilen bu havada muhalefetin tutumu da etkili değil mi? Bu aşamaya gelinmesinde muhalefetin uzlaşma istemez tutumunun payı daha büyük gibi görülüyor…

Muhalefet tamamen uzlaşmaz bir tutum içinde… Bunun sonucunda da anayasa değişme referandumundan çıktı iktidarın güven oylamasına dönüştü. Mitingler de şahsi atışmaların olduğu mitinglere döndü. Başbakan ile Kılıçdaroğlu’nun atışmaları özellikle medyada geniş yer buluyor. Liderler anayasayı anlatmalı karşılıklı atışmalarla olmaz.

MHP bu süreçte eski yeni ülkücüler denerek bölünmek isteniyor. MHP üzerinde de oyunlar oynanıyor. BBP ben de ülkücüyüm oyum evet diyor. Buna saygı duyarım. Bir insan oyunu açıklıyor, böyle oy vereceğim diyorsa tercihine saygı duyulur. Ama eski ülkücü, yeni ülkücü diye bir ayrım yapılmasına karşıyım. Çünkü buradaki amaç çok farklıdır. Kısacası MHP bu süreçte bölünmek isteniyor.

Peki bahsettiğiniz anayasa değişikliği ile ilgili halkı bilgilendirme hususu olsun, ilimizin müzmin sorunlarının çözüme kavuşturulmaması konusu olsun. Vekillerimizin durumunu nasıl görüyorsunuz?

Bu dönem de 5 tane vekil verdik ama ne iş yapıyorlar kimse bilmiyor. İlimizde sorun çok. Ama ilgilenen, sahip çıkan yok. İlde birlikteliği sağlayacak, insanları yatırımlara teşvik edecek, engelleri ortadan kaldıracak işler yapmaları lazım. Ama onların eliyle yapılmış ciddi hiçbir şey yok. Bir genel başkan başdanışmanımız var Necati Çetinkaya istese pek çok şey yaptırabilir ama pasif kalıyorlar.

Referandum sonrasında artık genel seçimler için atmosfer oluşacak… İktidar partisi için halkımız nasıl talepte bulunmalı… Aynı vekillerle devam mı edilmeli? Yeni bir liste mi oluşturulmalı?

Halkımız bu kez liste oluşturulurken söz sahibi olmaya bakmalı. Ve seçici davranmalı… Oraya bu kez yetenekli insanları gönderelim. Bu vekillerle bu dönem bir şey görmedik bir dönem daha olmaz. Vatandaş bu kez yetenek ve hizmet aramalı…

Peki, biraz da şahsınıza gelelim. Hedefleriniz neler? Nurhak Gazetesi ile ilgili gelecek planlarınız nedir?

Pek çok planımız var tabi… Ama bir kriz döneminden geçtik. Tabi ki ben de isterim günlük bir gazete renkli olarak çıkarıp millete sunmak ama… Bir de maliyeti var. Bize soruyorlar niye renkli çıkarmıyorsun diye… Maliyeti çok yüksek bunun altından bir yerel gazete çıkamaz. Biz de isteriz gazetemiz daha iyi çıksın daha çok hizmet etsin ama bir de bedeli var. Şimdilik çok büyük maliyet istiyor. Ama ilerisi bu için bu hedefi gerçekleştirmek istiyorum.

Siz gazeteyi babanızdan devraldınız sizden sonrası için birilerini yetiştiriyor musunuz?

Şu an yazı işleri müdürlüğümüzü de yapan kızımı benden sonrası için yetiştiriyorum. İnşallah ileride bu bayrağı o taşıyacaktır. Diğer çocuklarımın ise okumasını istiyorum.

Verdiğiniz bilgiler için teşekkür ediyoruz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Aslında konuşacak, söyleyecek çok şey var da nerden başlasak nerden bitireceğimizi bilmiyoruz. Konu çok anlayacağınız. Konuştukça fincancı katırlarını ürkütmüş oluyoruz daha fazla ileri gitmeyelim. Tabi kimseye diyet borcumuz yok ama bu kadar yeter sanırım. Gazetenize bizlere yer ayırıp kendimizi anlatma imkânı sunduğu için teşekkürlerimi sunuyorum. Yayın hayatınızda başarılar diliyorum.

Röportaj: Osman Gürses

Fotoğraf: Muhammed Gürses