Uyuyan dev uyanacak mı?

31 OCAK 2012

Sahte dostlar gerçek niyetlerini gizlemiyor: ABD'de Cumhuriyetçi başkan adayı Rick Prry Türkiye'yi NATO'dan atacağız diyor. AB'nin en dinamik ülkelerinden biri olan Fransa Türkiye'yi dikkate almadı; "inkar yasası"nı parlamento ve senato meclisinde onayladı. Soru şu bu olup bitenler bizi uyandırmaya yetecek mi?

Uyuyan devi derin uykudan sıçratarak uyandıracak o kadar çok neden var ki... Çevremizde ve Dünya'da müthiş bir hareketlilik yaşanıyor. Bunlardan bazıları bizim için kriz gibi gözükse de, orta ve uzun vadede tarihi fırsata dönüşme ihtimali çok yüksek. Önce şunu belirtelim; geleceğe yönelik bir iddianız ve hazırlığınız yoksa eğer, tarihi ve köklü bir geçmişe sahip olduğunuzun farkında değilseniz, günübirlik kararlarla ülkeyi yönetebilirsiniz. Bu haliyle siz stratejisi olmayan ülkeler grubunda sayılırsınız. Eskilerin deyimiyle "idare-i maslahat"la işleri yürütürsünüz. Eğer zengin bir geçmişe ve deneyime sahip olduğunuzun farkındaysanız, kelimenin tam anlamıyla "şahsiyetli bir duruş sergileme zorundasınız. Şu husus çok iyi bilinmektedir ki; tarihte bu bölgeye hakim olanlar, Dünya'ya da hakim olmuşlardır. Türkiye 600 yıllık bir İmparatorluk geçmişi ve tecrübesi olan Osmanlı bakiyesi bir ülkedir. Bu durum tek başına bizi Dünya'da önemli bir konuma taşımaya yeterlidir. Ancak Türkiye için "Tanzimat Fermanı"yla resmen başlayan Batılılaşma süreci ve NATO deneyimi, dış konjonktürün bize dayattığı bir nevi zorunlu istikametlerin, bu ülkenin uzun vadeli hedeflerini geciktirmekten başka bir işe yaramadığını göstermiştir. AB macerası da Türkiye'nin kendi geleceğini kurgulamadaki fırsatları geciktiren yanlış bir tercih olduğu gerçeği bugün her kesim tarafından daha iyi anlaşılmaktadır. Batı eksenli politik duruş Türkiye'ye çok şey kaybettirmiştir.

Ülkeler arasında nihayetinde "ebedi dostluklar" değil "karşılıklı çıkar ilişkileri" olur. Gerek AB'ye tam üye olma isteği gerekse NATO ile yola devam edilmesi "karşılıklı çıkar ilişkisi"nden ziyade "platonik aşk" ilişki biçimiyle yürümektedir. 1950 yılında henüz ittifaka üye olunmadığı bir sırada Kore'ye 15.000 asker gönderildi. 895 vatan evladı savaşta hayatını kaybetti. Ancak 1963 yılında Kıbrıs problemi yaşandığında destek olmak şöyle dursun, ABD Başkanı Johnson, bir mektup yazarak Türkiye'nin Adaya çıkartma yapmasına açıkça karşı çıktı. NATO sürekli Türkiye'ye ağır yükler yüklemiş, "külfet sana nimet bana" anlayışıyla hareket etmiştir. Başlangıçta Sovyet yayılmacılığına karşı bir savunma hattı olarak kurulmuştu. 1990'ların başında SSCB tehdit olmaktan çıktı. Bu tarihten sonra NATO'nun varlık sebebinin ortadan kalkmış olması nedeniyle lağvedilmesi gerekirdi. Ancak bu tarihten sonra NATO Ortadoğu'yu kontrol etme hedeflerine yöneldi. Artık İslam Dünyasına yönelmiş bir tehdit olarak yeniden konumlandırılmaya başlamıştı. Geçmişte muhtemel bir Sovyet tehdidine karşı Avrupa'yı korusun diye İttifaka alınan Türkiye bugün Batı'yı kime karşı koruyacaktır? -Malatya'ya kurulmakta olan radar üssünü de bu bağlamda değerlendirmek gerekir- Türkiye, karşılıklı bağımlık ve işbirliğinin her geçen gün geliştiği ve arttığı Dünya'da çok daha hassas davranmak durumundadır. Türkiye'yi yönetenler ülke çıkarlarını gözeten tutumlar sergilemekle beraber, ayrılmaz bir parçası olduğumuz bölge ülkelerinin çıkarlarını da korumak durumundadır. Türkiye aldığından daha çok veren bir ülke olma durumunu artık aşmalıdır.

Sınırlarımızda ve Dünya'da yaşanan gelişmeler lisan-ı hal ile bize çok şey söylüyor:

Bize büyük devlet olmanın sorumluluğunu hatırlatıyor.

Boş yere oyalanma, zamanı israf etme diyor.

Elin kapısında güvenlikçi kadrosunda yer almayı bırak, babanın uzunca zaman yönettiği dev işletmeyi çalıştırmaya bak diyor.

Gün, uyanma günüdür; bugün uyanmazsan yüz yıl uyanamazsın diyor.

O.G.

	Haber Arşivi \| Künye \| Tanıtım \| Bize Ulaşın \| Giriş sayfam yap \| Sık Kullanılanlara Ekle \| Sitene ekle